| 個人檔案Future is Dream相片部落格清單 |  工具  說明 |
Future is Dream{Only THE DEAD HAVE SEEN THE END OF WAR : PLaTO}
13 July Congratulation!!! my freindsCongratulation!!! my freinds ไปงานรับปริญญาที่จุฬามา หยุดเพื่อการนี้เลยอะ หนึ่งวัน จากห้าวันหยุดเราเลยน้า T_T ก็เริ่มจากการเตรียมตัวก่อนหน้านี้ ไปซื้อตุ๊กตา แล้วก็ กาดมี นุ่นไปเป็นเพื่อน เลือกต้องนานได้หมูน่ารักๆมาตัว ให้พี่Am และกาด ส่วนพี่เนยก็ต้องดอกไม้และกาด เตรียมตังไปเรียบร้อย ใส่เสื้อสีเขียว ชุดสุดรักของเราไป จริงมีคนชอบสีนี้อยู่แหละ ไปแต่เช้าไปเซ็นเอกสาร ก่อน ไปกินโจ๊กแถว ทำงานแม่เก่า เจ้าของร้านจำได้ด้วย แล้วถามถึงพ่อด้วยอะอิอิ แอบดีจาย แล้วก็ดิ่งตรงไปหาพี่แอมก่อน เพราะว่าพี่เขาเข้าบ่าย โทรไปสองครั้ง เห็นใครไม่รู้เรียกอยู่ จำได้ว่า พี่Amจะขาวๆ ผิดคนเปล่าหว่า เฮ้ยช่ายจริงๆด้วย พี่เขาเลยบอกว่ามาคนเดียวหรือ ช่ายแล้วครับเพราะว่า คนอื่นทำงาน ถ่ายรูปกับพี่เขาด้วย เป็นรูปที่สวยสดุและ แล้วไปเจอยุ้ยกับน้องซังๆ ต่อมาก็รีบไปที่หอประชุม เพื่อไปเจอดิว รายนี้เพิ่งรู้ว่ามาด้วย เลยไหนเจอและมีของฝากไปหน่อย ไม่รู้จะรีบไปทำไม รีบจัดก็เลยรีบซื้อดอกไม้ไปให้ ไม่อยาก บอกดูดอกไม้ไม่เป็นอะ เพื่อนเราเห็นบอกว่ามันเฉ่าๆ นะ เราก็เศร้าจายเลย ตอนเอาไปให้ดิวบอกว่า ปีหน้าเอาใหม่สวยๆเลย ปีนี้ให้ไป ก่อน ปีหน้าต้องเอาไปให้ใหม่แน่ๆ แต่กว่าจะเจอดิวก็รบกวนโทรไปต้องหลายครั้งแนะ ขอโทษที่รบกวนด้วยครับ แล้วก็ ออกไปซื้ออีก ช้อให้พี่เนย เพื่อความชั่ว ให้เฟริสไปด้วย ไปต่อไปเลือก และได้มา ก็โทรไปหาพี่เขา โทรนานมากกว่าจะเจอ แบบว่าจริงๆ ยื่นหันหลังให้ กันจริงหันไปก็เจอ หากันต้องนานแนะ ตลกดี พอจบงาน เราไปซื้อการ์ตูนที่หน้าโรงเรียนป้าขายการ์ตูนจำเราได้ด้วย ดีจายๆ ต่อมาเราก็ไปดูหนังเรื่องไดฮาตคนเดียว สนุกดี ออกมาก็ไปซื้อ subwayให้แม่อะ แล้วกลับบ้าน มากินข้าวบ้าน เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ลืมโทรหานุ่นอะ กรรมแล้ว อดเจอเลยอะ ปีหน้า ติดหนี้ดอกไม้ดิว ("Can't say I am sorry we've died") 22 June สวดมาต้องนานเพิ่ง สำริตผลแหละ ก็ไปเรียนอังกิด เมื่อวาน เซงมากๆเลย ไม่ได้เอาหนังสือคู่บุญไป มีแต่การ์ตูนเต็มกระเป๋าแหละ ไปก็ได้การบ้านคืน คะแนนเน่าอีกโอ๊ยๆ อ่าไรหว่า
เราก็เลยไปนั้งกอดกระเป๋าสีเขียวสุดรักแบบเซงๆอยู่แถวที่สี่ แล้วก็เห็นคนไปเดินมา อะเขาปกตินั้งแถวหน้านินา แต่อย่างว่ามันมีคนนั้งแล้ว แต่เราก็ไม่สนจายนั้งเซงคนเดียวต่อไป
ก็ได้ยินเสียง ที่ข้างๆว่างหรือเปล่าค๊ะ (ก่อนมาพี่แซววว่า ไปหาสาวๆน่ารักๆ แล้วไปยืมหนังสือจิ เราก็ขำๆพี่คิดคำมาปลอบจายผมได้ไงนี้) ครับๆว่างครับ แล้วเราก็
ลุกด้วยความที่ว่ารักกระเป๋ามาก ทุกอย่างตกพื้นหมดยกเว้นกระเป๋า เขาก็งงๆ แล้วขอโทษเรา แล้วจะช่วยเก็บ เราก็งงๆชีวิตเก็บของอย่างรวดเร็วแล้วไปนั้งที่เดิม
แล้วเขาก็จะออกมาข้างนอก ก็ขอโทษเราอีกและ เราก็งงชีวิตอยู่ๆแหละ เอาไงดีว่า ก็เลยเอาสมุดจดเล็กมีตราบริษัท อยู่ด้านบน ที่ได้มาจากการตอบคำถามตอน
เข้าฝึกงาน พอดีเขาก็เดินเข้ามานั้งแล้ว หยิบหนังสือออกมา สะกิดเราแล้วก็พูดว่า เธอไม่ได้เอาหนังสือมาหรือ มาดูหนังสือเราได้นะ เราก็ดีจายโคตร มันมีคนดีในสังคมอยู่ด้วย
แล้ว เก็ทเลยว่า ที่เราสวดคาถามหานิยม ที่ว่า นะพุทธ สังอิติ เมตตา นะโมพุทธายะ สิทธัง อะมิมัง กายะพันธะนัง อธิฐามิ คือ การที่มีเรามีเมตตานั้นจะทำให้เราเป็นที่
ชื่นชอบของคนอื่นๆ (แปลเองนะ) สาธุๆ เราต้องมีเมตตา เราเลยชวนคุย ไป อ่าวเรียนอยู่คณะเดียวกับเพื่อนเราเลยอะ เรียนจบเราเลยถามว่า กลับไงครับ เขาบอกกลับรถไฟฟ้า
เราเลยเดินไปเป็นเพื่อนเขา (แบบว่าเอาวะ ถ้าเขารำคาญเดียวก็ไล่เราเอง) คือไม่รู้จะตอบแทนที่เขาให้ยืมหนังสือไงดีอะ เลยรอเขาแล้วไปเป็นเพื่อนแล้วกัน ด้วยความที่ว่าเราเม้าแตก ติดลมเลยไปส่งเขาขึ้นรถไฟฟ้า แทนที่จะเข้าสถาณี แล้วแยกกันกลับเลย โดนเขาแซวเลยว่าจะเอาให้ถึงสถาณีใกล้บ้านเลยมะ เราตอนนั้นเออคิดว่า ไม่ดีมั้ง กลับแล้วครับ ขอบคุณให้ ยืมหนังสือนะครับ 9 June หมดอาทิตย์ แรกแล้ว ความหรรษา เริ่มหมดไป อาทิตย์ต่อไปคงจริงจังขึ้น แล้วเรียนภาษาอังกิด้วยอะ คงจะเหนื่อยน่าดู เพราะว่า อยากเก่งอังกิด แต่ไม่ทำอ่าไรก็ น่าจะงงๆอยู่อะ 21 May เล่นเกมDS จบครั้งแรกครับ
|
| 1.ผมชอบเพลง แรกที่เป็นไอ้แว่นจากภาคที่แล้ว กำลังจะสมัครงานอะ 16 May แค่คำเดียวเองไม่เข้าจายเลย อารมณ์เราก็หม้อๆนะ แต่แค่ทักเขาก็ไม่กล้าทักอะ
เรื่องของเรื่อง คือ เราเรียน อังกิด เขาก็เรียนที่เดียวกัน แต่ว่านั้ง คนละมุมห้อง
เราไปเรียนกับนุ่น แป๋ม เขาไปเรียนกับเพื่อนเขาอีก สี่คน
จะเห็นกันทุกวัน เพราะว่า เราต้องเดินผ่านเขาอะ แล้วตอนกลางวัน ก็เจอกัน
เหมือนว่า จะเจอตอนทั้งวัน ตอนแรกๆก็เฉยๆ ตอนหลังเออ เริ่มสะดุดตา
แล้วก็เริ่มอยาก รู้จัก
วันหนึ่งจะลงไปกินข้าว กันก็รอลิฟอยู่ ก็บอกนุ่นว่า เนี้ยๆคนเนี้ยอยากรู้จัก
สื่อสารกันนาน นุ่นก็บอกอ้อ คนที่หน้าเหมือนหมิวอะ หรือ เราก็ ... เกิดเฉยๆ
ขึ้นมาจับใจ
มาอีกวัน ก็ เริ่มอยากรู้จักอีกและ ก็โอกาศดีมากๆ แบบว่า กินข้าวก็เจอ
แล้วก็เจอกันหน้าลิฟ นุ่นก็โคตรจะลุ้นเลย เราก็มะกล้า ขึ้นลิฟตัวเดียวกันด้วยนะ
ก็ไม่กล้า แล้วก็หมดวันในที่สุด เราก็เศร้าเริ่มบ่นๆ
มาอีกวัน ก็เจออีกและ ที่ฟูดคอด ก็ไม่กล้า แล้วก็ ตอนที่เขาออกมาข้างนอกก็ไม่กล้า
เศร้าจัดมากคล่าวนี้อะ แบบว่า โทรหาเพื่อนทุกคนเลยอะ เพื่อนก็บอกว่ากล้าหน่อยจิ
มาวันนี้ เขามาคนเดียวแหละ ก็เอาแน่วันนี้ แค่ทำความรู้จักเอง จะไรนักหนาอะ
ตอนกลางวัน ก็ กะเดินออกไปดักข้างนอก เพราะว่า คนเยอะ เราก็ เดินออกไป
เออไม่เอาดีกว่า เดียวเขาไม่ออกมา เราก็เดินเข้าไปหาเขา
เรา:"ชื่อไรหรือครับ"
เขา:"...."
เรา:"ชื่อไรหรือครับ"
เขา:"มีไรหรือค๊ะ"
เรา:"อยากรู้จักครับ"
แล้วก็ ได้คุยกัน ดีจายมากๆ แต่สุดท้ายก็พูดเรื่องเรามากไป
และ ก็ ลืมHappy birth เขาด้วยอะ แล้วลืมชวนไปกินข้าวด้วย เขากินข้าวคนเดียวอะ
15 May ชอบmottoนี้อะ University of Pennsylvania |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
傳送私人訊息
訂閱 RSS 摘要
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知
วันนี้เล่นเกมจบทั้ง เกมเชียร์ 
|
|
